της Δομνίκης Καμαδή
Γιατί να ζούμε σύμφωνα με τους νόμους που έχουν θέσει άλλοι για μας; Είναι αλήθεια ότι για χάρη αυτής της Ελευθερίας πολέμησαν πολιτισμοί και πολιτισμοί καθ ́ όλη τη διάρκεια της Ιστορίας; Άραγε ήταν όλοι αυτοί οι αγώνες ανούσιοι ή μήπως έχουμε εμείς αμαυρώσει την αίγλη της έννοιας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»;
Στον σύγχρονο κόσμο της «ταχείας πληροφορίας» η λέξη Ελευθερία στριφογυρίζει στα αυτιά μας κάθε δευτερόλεπτο σαν ένας πολυπόθητος, ουτοπικός προορισμός. Η έννοια της είναι αμφιλεγόμενη, έχει έναν συνεχώς μεταβαλλόμενο ορισμό για κάθε άνθρωπο ξεχωριστά. Πολλοί θα έλεγαν πως Ελευθερία είναι η κατάσταση κατά την οποία το άτομο δρα με τη βούληση του χωρίς περιορισμούς. Στο άκουσμα βέβαια μιας τέτοιας πιθανότητας, πολλοί θα γοητεύονταν. Ωστόσο, αν εμβαθύνουμε στις συνέπειες της επίτευξης του συγκεκριμένου στόχου, θα διακρίνουμε ανυπολόγιστα σφάλματα σε αυτόν τον νοητικό αλγόριθμο.
Η Ελευθερία δεν μπορεί να υφίσταται όταν εισχωρούμε στην αυτοδιάθεση του συνανθρώπου, καθώς η ίδια «αυτο-αναιρείται». Αποτελεί καθαρά πράξη εγωισμού να απαιτούμε -από την απαρχή της ζωής μας- την απόλυτη Ελευθερία δίχως περιορισμούς. Συγκεκριμένα, η έλλειψη της ορθής εκπαίδευσης και εμπειρίας μπορεί εύκολα να επιφέρουν την κατάχρηση της αυτονομίας και, εν τέλει, τη μετατροπή της σε μορφές καταπίεσης ακόμα και σε φονικό όπλο. Δεν είναι ιστορικά λίγες οι περιπτώσεις, όπου οι ενέργειες κοινωνικά «ανεξάρτητων» προσώπων έχουν οδηγήσει σε αιματηρές συγκρούσεις και σε απολυταρχικά καθεστώτα. Ο Αδόλφος Χίτλερ στη Γερμανία, ο Μάο Τσετούνγκ στην Κίνα, ενώ ακόμα και ο «σύγχρονος» Κιμ Τζονγκ Ουν στη Βόρεια Κορέα, επαληθεύουν τις αναπόφευκτες συνέπειες κατάχρησης της εξουσίας.
Οι νόμοι άραγε μπορούν να καταπολεμήσουν αυτές τις καταστάσεις ή στέκονται εμπόδιο στην Ελευθερία; Είναι γεγονός πως οι νόμοι ορίζονται πάντα από τους έχοντες την εξουσία, γεγονός που, συχνά, τους καθιστά καταπιεστικούς. Ως αποτέλεσμα, αρκετοί ηθελημένα και αυθαίρετα συνδέουν την Ελευθερία με την έλλειψη νόμων και την αυτόβουλη ενέργεια του κάθε ατόμου, η οποία αυτομάτως απορρίπτει την ορθή λειτουργία κάθε συστήματος. Αν και οι νόμοι αποτελούν εμπόδιο στο ποθητό αίσθημα της απεριόριστης ελευθερίας, αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι μιας εύρυθμης κοινωνίας.
Η Ελευθερία είναι εγγενές προνόμιο του κάθε ανθρώπου, ωστόσο δεν έρχεται χωρίς προσπάθεια. Αξίζει, πραγματικά η κατάκτησή της μέσα από σκληρό αγώνα και ψυχική εγκράτεια, έτσι ο καθένας κατορθώνει να αναλάβει την ευθύνη και την ορθή διαχείριση της για ένα καλύτερο αύριο.