της Καλυψούς Συναδινού
Το ποίημα «Wer zu Hause bleibt» (Όποιος μένει στο σπίτι) γράφτηκε το 1936 από τον Bertolt Brecht. Την περίοδο εκείνη η Ευρώπη βρισκόταν σε μια δύσκολη συγκυρία, με την άνοδο των δικτατοριών και πολλούς ανθρώπους να φοβούνται να εκφράσουν ανοιχτά τη γνώμη τους. Ο Brecht καλεί τους αναγνώστες να μην παραμένουν σιωπηλοί όταν συμβαίνει κάτι άδικο, γιατί όποιος σιωπά είναι συνένοχος.
Ήδη από τους πρώτους στίχους γίνεται σαφές ότι ο Brecht επικρίνει κυρίως την αδιαφορία. Το ποίημα δείχνει ότι η παθητικότητα και η αδιαφορία είναι επικίνδυνες. Όποιος δεν κάνει τίποτα, χάνει ούτως ή άλλως – συγκεκριμένα, την αξιοπρέπειά του και την ελευθερία του. Ο Brecht θέλει να μας πει ότι κάθε άνθρωπος φέρει ευθύνη. Όταν βλέπουμε αδικία, δεν πρέπει απλά να κοιτάμε αλλού. Μόνο όποιος αναλαμβάνει δράση μπορεί να αλλάξει κάτι.
Επιπλέον, ο Μπρεχτ τονίζει μια αλήθεια που ισχύει ακόμα και σήμερα. Στην εποχή μας υπάρχουν πολλά προβλήματα – πόλεμος, αδικία, ρατσισμός, καταστροφή του περιβάλλοντος. Πολλοί άνθρωποι υποχωρούν ή πιστεύουν ότι μόνοι τους δεν μπορούν να αλλάξουν τίποτα. Ακριβώς γι’ αυτό ο Μπρεχτ μας υπενθυμίζει ότι κάθε φωνή μετράει. Η σιωπή βοηθά πάντα μόνο τους ισχυρούς, όχι τους αδύναμους.
Συμπερασματικά, μπορούμε να πούμε ότι το ποίημα του Μπρεχτ μας διδάσκει και σήμερα κάτι σημαντικό: κάθε άνθρωπος φέρει ευθύνη για ό,τι συμβαίνει στον κόσμο. Μόνον όποιος ενεργεί μπορεί να αλλάξει τα πράγματα. Η σιωπή σημαίνει συναίνεση, και η αδιαφορία βοηθά πάντα τους λάθος ανθρώπους. Το μήνυμα του Μπρεχτ είναι διαχρονικό – μας καλεί όλους να είμαστε γενναίοι, να
παίρνουμε θέση και να αγωνιζόμαστε για το καλό.