της Δομνίκης Καμαδή
Επανάσταση του 1821,
Μακεδονικός Αγώνας,
Γερμανική Κατοχή
Η Ελευθερία δεν ήταν απλώς μια λέξη…
Το άκουσμα της και μόνο προκαλούσε ρίγος,
Ξυπνούσε την ελληνική ψυχή.
Ένωνε τους ανθρώπους με έναν μοναδικό σκοπό,
Την ανεξαρτησία, την απελευθέρωση από τον εχθρό.
Και πράγματι οι άνθρωποι αυτοί ένιωθαν, ποθούσαν, ζούσαν για την Ελευθερία.
Ήταν χαραγμένη στην ψυχή τους και δεν ξεγραφόταν.
Και ήταν η Ελευθερία περήφανη και λευκοφορεμένη.
Και σήμερα;
Εκατομμύρια άνθρωποι την στερούνται
Άνθρωποι σε πόλεμο, άνθρωποι με προβλήματα υγείας.
Και όμως το πνεύμα τους είναι ελεύθερο,
Η Ελευθερία θάλλει στην ψυχή τους!
Και εμείς οι υπόλοιποι;
Τη διαβάζουμε στα βιβλία,
Την ακούμε στις ειδήσεις,
Παλεύουμε στα κύματα για μια Ελευθερία που δεν νιώθουμε.
Την επιζητούμε χωρίς πόνο, χωρίς προσπάθεια,
Την απαιτούμε,
Μα η έννοια της δεν βρίσκεται βαθιά ριζωμένη μέσα μας.
Γιατί…
Ποιός πέτυχε δίχως να παλέψει;
Ποιός ευτύχησε δίχως να πονέσει;
Ποιός ένιωσε ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ δίχως να φυλακιστεί;