Σελίδα ημερολογίου
της Ανδριάνας Χονδροκώστα
Παρασκευή, 14/11/25
Επιτέλους έχω χρόνο να γράψω τις σκέψεις μου, καθώς προσπαθώ να τις κατανοήσω κι εγώ καλύτερα. Τους τελευταίους μήνες η καθημερινότητά μου έχει αλλάξει ριζικά, εξαιτίας του διαβάσματος για τις πανελλήνιες. Πάνε τα βράδια «scrollαρισματος» στο Instagram και το TikTok! Πάνε τα νωχελικά μεσημέρια που έβλεπα συχνά καινούριες σειρές!
Τελική ευθεία, όπως μου λένε, όλοι, συνεχώς…
Τα πάντα έχουν αντικατασταθεί απ’ το πολύωρο διάβασμα που δεν αφήνει μεγάλα περιθώρια στον ελεύθερο χρόνο. Είναι μια απ’ τις θυσίες που έπρεπε να κάνω. Και αυτό με ζορίζει. Όμως, αυτό που με πειράζει κυρίως είναι πως αυτό που μου λείπει περισσότερο στις νέες αυτές συνθήκες είναι το κινητό μου. Βλέπω το εβδομαδιαίο μου «screentime» και σοκάρομαι με τις αποκλίσεις. Πάντα όταν η μαμά μου μιλούσε για τον εθισμό και το μέτρο πίστευα πως κάτι τέτοιο φάνταζε πολύ μακριά, πως προβληματικές ήταν μόνο οι ακραίες καταστάσεις που ακούμε στις ειδήσεις. Ωστόσο, η αναγκαστική απομάκρυνση από το κινητό μου και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μου έχει δείξει κάτι άλλο.
Οι ανθυγιεινές -εθιστικές, ας μην κρυβόμαστε- συνήθειες, σιγά σιγά μας φυλακίζουν μέσα τους. Κάτι που θεωρούμε απλώς μέρος της ζωής μας, χωρίς να το πολύ σκεφτόμαστε, καταλήγει να αποτελεί τροχοπέδη για την πρόοδο μας. Και όταν ο διαχωρισμός απ’ αυτές είναι βίαιος και απότομος, όχι με βάση τη συνείδηση αλλά εξωτερικούς παράγοντες, αντιλαμβανόμαστε την έλλειψη ελευθερίας μας. Έτσι νιώθω κι εγώ τώρα. Καταλαβαίνω πως πριν δεν ήμουν ελεύθερη, και πως μόνη μου έχω την τάση να προτιμήσω εκούσια την έλλειψη ελευθερίας, από φόβο μήπως χάσω κάποια εξέλιξη του κόσμου, μήπως με κάνουν πέρα φίλοι και γνωστοί, μήπως χάσω followers…
Πάντως, είναι καλύτερα τώρα απ’ ότι στην αρχή. Βρίσκω τα πατήματα και το πρόγραμμα που μου ταιριάζει, ξέρω πως στην πραγματική ζωή έχω αληθινούς φίλους. Έχω την ελπίδα πως θα σπάσω τα δεσμά μου και θα ανακαλύψω μια νέα μορφή ελευθερίας, διατηρώντας εν τέλει την τωρινή μου στάση με τη θέληση μου. Να ελευθερωθώ από τη φυλακή της γενιάς μου… Θα σε ενημερώνω όσο συχνά μου επιτρέπει το διάβασμα.